• Het geheim van Jan van Eyck deel 6 (appels met peren)

    6 april 2020

    Terugkijkend naar de vorige vijf delen van mijn lezing kunnen we concluderen dat Jan niet geheel alleen stond in de kunstgeschiedenis. Echter kan men zeggen dat (zoals dit vaker gebeurd in de geschiedenis)  Jan als kunstschilder in zijn tijd een soort catalysator is geweest van een lange traditie dat in hem culmineerde tot een uitzonderlijk kunstenaar! Alhoewel er een collectieve traditie aan vooraf gaat is het vaak een geniaal individu die een volgende sprong maakt in de toekomst...waarbij een aantal belangrijke factoren zoals reeds gezegd: het Geloof, de nieuwe techniek en de opdrachtgevers, van uiterst belang zijn!

    Het opkomend realisme in de kunst van die tijd had ook te maken met het gevoel van actualiteit van het Bijbels verhaal. M.a.w. o.a. het lijdensverhaal van Christus speelt zich iedere dag opnieuw af en maakt dus deel uit van ons leven.

    Deze actualiteit werd steeds meer een usance in het verbeelden van sacrale voorstellingen ; men moest zich kunnen vereenzelvigen met dit verhaal zowel in Vlaanderen als in Italie of Duitsland en dat brengt mij op het laatste onderdeel van mijn lezing.

     Kruisiging door Fra Angelico.

    Toen ik bij aanvang van deze tentoonstelling het cultureel supplement van het NRC opensloeg en de recensie: "Adembenemende illusies van Jan van Eyck" las, werd ik met verbazing vervult over de 'oordelen' van redactrice Sandra Smallenburg. Hierin gaat mevr. Sandra wel erg smal door de bocht als zij schrijft In haar artikel met o.a. " Een optische revolutie toont het werk van de Vlaamse schilder Jan van Eyck naast dat van Italiaanse tijdgenoten als Fra Angelico, Masaccio en Pisanello. En ja (gaat zij verder) het moet gezegd: keer op keer komt van Eyck in die dialogen als winnaar uit de bus".

    Het is typisch voor onze samenleving om alles te vergelijken met sport-prestaties waarin er verliezers en winnaars zouden zijn! 

     Fra Angelico, de annunciatie.

    Verderop schrijft zij dan weer enigzins misprijzend: "Bij Masaccio heeft het Christuskind nog een waterhoofd en lijkt het op een pop. Maar van Eycks madonna straalt een en al tederheid uit...." Je vraagt je af of mevr Smalleburg ooit wel eens in Italie is geweest en daar o.a. deze Annunciatie van Fra Angelico (hierboven) in situ heeft waargenomen?! Over tederheid gesproken! Of het beroemde fresco van Masaccio waarin hij met grote empathie het afschuwelijke lot van Adam en Eva verbeeldt! Geen tederheid?

     verdrijving uit het paradijs door Masaccio.

    Mevrouw Smallenburg vergelijkt hier op onnavolgbare wijze 'appels met peren'!

    Alhoewel beide culturen trachtten om het actuele van de bijbel uit te beelden, zijn hier twee wezenlijke verschillen in 'kunst' opvattingen werkzaam. Het verschil zit in de tegenstelling: realisme versus idealisme. Ik zou willen opmerken dat de 'appels' het realisme is dat onstond in het Noordelijke Europa waarin Jan een duidelijk exponent is en de 'peren'  het idealisme is van het zuidelijke mediterrane Europa waarvan o.a. Fra Angelico een duidelijk voorbeeld is.

    Wat je tevens kunt zeggen als je de ontwikkeling van de Italiaanse renaissance bekijkt vanaf Giotto, dat deze traditie veel meer zocht naar een abstrahering van de uitgebeelde werkelijkheid. Niet het bijtend en droog realisme van de Vlamingen en Duitsers

     Isenheimer altaar door Grunewald.

    maar het zachte en bloemrijke van de Italianen waaruit een groot mededogen spreekt met het lijden van Christus!

     Noli me Tangere door Fra Angelico.

    M.a.w. Het verschil tussen het zure bier uit de ' Oltre montani'  en de zoete wijn uit Toscane! Het onderscheid realsme/idealisme zou...

    Lees meer >> | 2 Reacties | Reageer | 57 keer bekeken

  • Het geheim van Jan van Eyck deel 5, 'oorzaak en gevolg'

    1 april 2020

    In het kort is dit technische verhaal zo ongeveer de werkwijze die m.i. Jan heeft gehanteerd. Uiteraard is schilderkunst (ook in de late Middeleeuwen) niet alleen maar een receptenboek! Het valt mij altijd op dat het discours van ' specialisten' over het ' geheim van Jan van Eyck'  vooral gaat over de materie van zijn werk...Zo van "Oh wat knap " en " Ah, zo realistisch"!  "Hoe kreeg ie het voor elkaar?" Vervolgens gaan ze miniscule verfmonstertjes plukken uit een van zijn schilderijen en die tig keren te vergroten...om nog dieper in de materie te kunnen kruipen!

    Maar......

    zoals ik deze lezing ben begonnen, ligt het bijzondere natuurlijk niet zozeer aan welke verf of bindmiddel je gebruikt! Het kan natuurlijk wel helpen...In onze materialistische tijd zoeken wij altijd de oplossingen in natuur-wetenschappelijke verklaringen. Dus "Jan van Eyck werd zo'n fantastische schilder omdat hij de olieverf ontdekte". 

    Is dit zo?

    Natuurlijk niet!     Wat dan wel?

    De WIL!

    Het GELOOF in iets!

    De TRADITIE!

    Het genie van Jan kwam niet zomaar uit de hemel vallen! Jan en Hubert kwamen wel degelijk ergens vandaan...en wel uit de zeer ontwikkelde ' miniatuur' traditie dat in het Bourgondische hof een grote plaats nam.

    " Gran Maestro Joannes, che prima fe l'arte d' illuminazione libri". schreef de Napolitaan Pietro Summonte in 1524 die het werk van Jan kende vanuit het hof van Anjou in Napels waar werken waren van van Eyck. Jan en misschien ook Hubert heeft gewerkt aan het zo gehete ' Turijns-Milanees getijdenboek' (ooit begonnen tussen 1380 - 1390) dat weer een onderdeel vormde van het latere  ' Les Tres Belles Heures de Notre Dame'. Dit getijdenboek of ook wel een ' missaal' (gebedenboek) was in opdracht van Jean Duc de Berry. Het werd later afgemaakt zo rond 1422 in verdere opdracht van Willem IV van Holland die weer een jongere broer was van Jan VI van Beieren en waaronder Jan van Eyck in dienst was als miniaturist. Let wel dit handschrift is niet groter dan 284 x 203 mm en bevat 126 folie en 25 miniaturen! Trouwens niet allemaal van Jan...

    Wat opvalt in deze vroege werken van Jan is aan de ene kant

    het sterke 'realisme' vooral in de landschappen wat in die tijd een novum was in de miniatuurkunst en de 'hoofse' stijl waarin vooral de figuren geschilderd zijn.

    Deze 'hoofsheid' of ook wel 'elegantie'  is een kenmerk van de toen der tijd 'Internationale gotiek'  een stijl die overal in Europa werd gebezigd en herkenbaar is aan de langgerekte figuren die lijken alsof zij op hun 'spitzen'  lopen. Jan werd dus als Eyckeltje in deze stijl geboren. De ongelooflijke verfijning waarmee deze miniaturen (kijk naar de afmetingen van deze boeken!) werden geschilderd was natuurlijk voor Jan een ' kolfje naar zijn hand'. Maar..

    is niet bepaald een uitvinding van Jan!

    Deze verfijning werd al eerder gebezigd door andere grote Nederlands/Vlaamse...

    Lees meer >> | 3 Reacties | Reageer | 56 keer bekeken

  • Het geheim van Jan van Eyck deel 4, 'het glaceren'

    27 maart 2020

    Verderop in zijn tractaat schrijft Alberti: "In painting I would praise- and learned and unlearned alike would agree with me - those faces which seem to stand out from the pictures as if they were sculpted  , and I would condemn those in which no artistry is evident other than perhaps drawing....".

    Dat ' sculpted' is een interessante opmerking gezien de werkwijze in die tijd waarbij de schilders de zwart/wit doodverflaag over de onderschildering heen schilderde en hiermee een bijna 'sculpturale' weergave bewerkstelligde! Als men nu kijkt naar het Gentse altaarstuk wanneer de deuren van het meerluik gesloten zijn, dan ziet men beeldengroepen van o.a. de annunciatie in een 'steen' achtig grijs geschilderd...

    Maar ook Adam en Eva zijn afgebeeld als ware zij beelden!

    Er zitten hier m.i. twee kanten aan; aan de ene kant schijnt het zo te zijn dat de geschilderde altaarstukken in die tijd een 'goedkoop' substituut waren voor de echte beeldengroepen die uit het dure marmer werden gehakt.

    Allerlei broedergemeenschappen die in die tijd als paddenstoelen uit de grond werden gestampt waren min of meer armlastig maar wilden graag afbeeldingen hebben van het heilige verhaal! Dus bestelden zij 'goedkopere´ altaarstukken bij schilders. De 'trompe l'oeil' grisaille beelden hierin zouden daar nog aan revereren.

    Aan de andere kant zou je van deze trompe l'oeil geschilderde beelden goed...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 61 keer bekeken

  • Het geheim van Jan van Eyck deel 3

    22 maart 2020

    Goed even resumerend, Jan gebruikte hoogst waarschijnlijk een tempera gecombineerd met olie. In zijn onderzoek met bindmiddelen kwam hij hierdoor op een vette tempera dat waarschijnlijk gemaakt is met zon-ingedikte lijnolie. De tempera was op eigeel basis en samen met de olie en hars werd deze verf vloeiender. Om dit bindmiddel makkelijk te kunnen gebruiken werd er ook terpentijn aan toegevoegd. Want om te kunnen glaceren moet de verf makkelijk smeerbaar zijn. Misschien volgens reeds genoemde Pim Brinkman zou hij daarbij een lood siccatief hebben gebruikt. Misschien dat Jan tussendoor ook een vernis gebruikte om de kleuren 'op te halen'  en helderder te krijgen. Er zijn namelijk diverse uitlatingen bekend waarin blijkt dat zijn werk een vreemde en sterke geur had. 

    Volgens mij gebruikte Jan en Hubert over de eerste tekening een pure tempera verf wat ook gebruikelijk was in zijn tijd en wat je als je goed kijkt ook kunt terugvinden...

    Want toen ik nauwkeurig het schilderij ' man met blauwe kaproen' bestudeerde en vooral naar een detail wat niet op de voorgrond staat zoals bijvoorbeeld het oor

    ...kon ik mij niet aan de indruk ontrekken dat ik daar duidelijk arceer-achtige streekjes zag. Een techniek dat zowel bij de Vlamingen als bij de Italianen in die tijd een gebruikelijke methode was om temperaverf te gebruiken. (tempera wordt namelijk heel gauw vlekkerig als men dit in grote vlakken aanbrengt). Daarbij wordt ook in verschillende schilderboeken vermeld dat de verf 'puntig'  moet worden aangebracht. Vergeet niet dat in die tijd voornamelijk met ronde puntige penselen werd geschilderd! U moet uiteraard begrijpen dat in de vroege Renaissance het tekenen en ontwerpen (il disegno) aan alles vooraf ging en dat daar het hele schilderproces aan ten grondslag lag!

    voorstudie van Kardinaal Niccolo Albergati.

    Om er echt achter te komen hoe dit proces zou hebben kunnen verlopen, ben ik voor deze lezing zelf maar eens in het penseel gekropen! Helaas wordt er in de tijd van de van Eycks niets geschreven over de techniek van Jan...daarvoor moeten we ongeveer een eeuw verderop gaan zoeken en wel in de tijd van Rubens. Het is bekend dat Rubens schilderde in de traditie van de vroege Vlamingen. De methodiek en techniek van Peter Paul Rubens is vooral opgeschreven door zijn arts die ook een grote interesse had in de schilderkunst, Theodor de Mayerne 1573 - 1655. In het Mayerne-manuscript beschrijft hij minitieus de werkwijze van Rubens en de 'lagen' opbouw die afkomstig was van Jan ven Eyck.

    Die lagen-opbouw bestond uit de volgende lagen; na de tekening met daaroverheen een (vleeskleurige) laag ' kwam eerst het ' aanleggen' of de zogeheten 'doodverf stadium' , daarna 'opwerken' of 'opschilderen' dat bestaat uit het diepen/schaduwen...

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 62 keer bekeken

  • Wat is het geheim van Jan van Eyck? deel 2

    19 maart 2020

    In het kort komt het verhaal van Vasari neer op het volgende: nadat Hubert of Jan een paneel schilderij had gevernisd zette hij het te drogen in de zon zoals toen gebruikelijk, waarna het paneel begon te barsten! Dit was de reden voor Jan of was het Hubert...om een vernis te ontwikkelen die in de schaduw kon drogen! Jan (laten we het op hem houden) trok toen bij zijn vrouw in de keuken om als een alchemist allerlei geheime middeltjes te mengen en vervolgens te koken. Hij zou tot de ontdekking zijn gekomen dat lijn en notenolie het snelst drogen en als deze werden gekookt samen met een (hars) dit een uitstekend vernis zou opleveren die ook uit de zon goed zou drogen!

    Verder vooral in de 'vite'  van Antonello da Messina (een tijdgenoot van Jan) beschrijft Vasari dat deze schilder een werk zag in Napels aan het hof van Alfonso I en zo onder de indruk was van de pracht en levensechtheid van dit werk dat hij onmiddelijk afreisde naar Vlaanderen om les te krijgen van Jan. Hierna is volgens het verhaal, de olieverftechniek in Italie verspreid. 

    Over de preciese samenstelling van de verf van van Eyck wordt verder niet gerept door Vasari. Later en vooral in de 19de eeuw werd er veel gespeculeerd over deze ' geheime'  samenstelling.

    In 1954 vermeldde Max Doerner in zijn ' Malmaterial und seine Verwendung im Bilde'  dat de " ontdekking van van Eyck lag in een rationeel gebruik van het materiaal, in een juiste volgorde van de opbouw van de schildering op grond van zijn verworven materiaalkennis".

    Doerner gaat ervan uit dat het een combinatie is geweest van ei/caseine...

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 70 keer bekeken

  • Wat is het geheim van Jan van Eyck? deel 1

    18 maart 2020

    Pater noster

    qui es in caelis

    sactificetur nomen tuum

    adveniat regnum tuum

    Fiat foluntas tua, sicut in caelo et in terra

    Panum nostrum quotidianum da nobis hodie

    et dimitte nobis demitta nostra

    sicut et nos dimittimus debitoribus nostris

    Et ne nos inducas in tentationum

    sed libera nos a malo

    Amen

    Dat, beste mensen is het ware geheim van Jan en Hubert van Eyck! 

    Het Christelijke geloof!

    Men zegt wel eens " geloof verzet bergen!"

    Laten wij ons even verplaatsen als dit mogelijk is, in de tijd van de van Eycks....1390 - 1441. Voor de meesten was de aarde nog plat, God de vader heerste nog over alle domeinen, de kleurenleer was nog geheel gebaseerd op de Aristotelische leer (alle kleuren zijn onderhevig aan zwart en wit) en de grote Pest-epidemie was nog maar kort (1352) geleden tot staan gebracht. De angst zat er nog stevig in!

    Ook was de gedachte van de kruistochten en het bevrijden van de heilige stad Jeruzalem uit de handen van de Saracenen nog volop levend in het Europa van toen. Kortom men leefde in een bijna fundamentalistische Christelijke tijd.

    Maar ondanks het mislukken van de bevrijding van Jeruzalem en de daarbij behorende frustratie kwam er een enorme explosie aan handel op gang via de oude zijderoutes die dwars door het heilige land liepen tot aan de Mediterrane landen.Hierdoor kwamen er grote hoeveelheden prachtige stoffen en bijzondere half/edelstenen naar Europa en daarmee ook vele kleurstoffen en pigmenten zoals o.a. Lapis lazuli. Europa was booming en vol van zelfvertrouwen.

    De Rooms Katholieke kerk wilde zijn triomftocht breed laten hangen via grootscheepse kunstopdrachten ter ere van God...

    Lees meer >> | 2 Reacties | Reageer | 82 keer bekeken

  • Des glaneuses of Millet

    21 januari 2020

    When i was visiting the exhibition of the works of Jean Francois Millet in the van Goghmuseum in Amsterdam i was again grabbed by the painting 'The Glaneuses' with the beautiful colorcomposition. The subdued primary colors of the headdresses of the gleaners are enchanting! Of course this painting is mend to be a sad story about the poverty of the French lower classes in the 19th C.

    But suddenly while looking and thinking about this painting there came a Daoist story in my mind of the Daoist Liezi who lived around 400 BC in China.

    His story about an old Gleaner in China goes as follows:

    When Lin Lei was almost a hundred years old, he went out one day to pick up left over grains while singing when he walked through the fields. Confucius who was on his way to Wei saw him on the plain. He turned to his disciples and said: That old man there looks like he could be an interesting man to talk with. Somebody should go to him to listen what he has to tell! Zigong went and engaged Lin Lei at the end of a dike. He looked straight at him and asked with a sigh: Doesn't it give you sadness to walk around singing and have to pick up grains? Lin Lei didn't stop walking and went on singing. Zigong had to repeat his question for a long time till Lin Lei looked up and answered: What should give me  sadness? On that Zigong said: When you, master, were young you learned not to work hard, when you were already a grown up you didn't strive for a high position in society, at you old age you had to live without wife and children and the moment of your death is coming near. What kind of luck did you experience to pick up grains and singing?  Lin Lei had to laugh and said: The reasons why I feel happines are the same as for all humans, only that it will be for the others, reasons to be preoccupied about it. It is exactly because I didn't learn in my youth to work hard and when I was a grownup I didn't strive for a high position that I became so old! It is exactly in my old age that I have no wife and children and because the time of my death is coming near that I could become so happy! "A long life is what people want and death they abhor" Zigong said. "How come that you find happiness in your death?" Lin Lei  answered: Death relates to life like leaving relates to returning. It is thus possible to die here and be born somewhere else. How can I know if life and death are both not as good? How can I know if it is not a mistake to keep thight on life so restless? How can I know if my coming death is not better than my previous life? Zigong listened, but he didn't understand the meaning of this. He went back to Confucius and told him what he heard. Confucius said: I knew he was an interesting man and it turned out to be so. He is as well somebody who found (it), but not complete.

     Liezi

    So you see...you can look to the same subject from different angles!

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | 51 keer bekeken

  • Was Rembrandt wel zo origineel?

    29 december 2019

    Nu het 'Rembrandt-jaar' bijna voorbij is, wil ik een paar kanttekeningen plaatsen bij 'Onze Held'....

    Het jubeljaar loopt ten einde en wat is er weer een hoop gejubeld over onze op één na grootste 'Celebrity' , want bijna werd Johan Cruyff van z'n voetstuk gebracht! Er werden Rembrandt-wedstrijden gehouden, er zijn talloze Rembrandt-portretten geschilderd. Steden in Nederland probeerden elkaar af te troeven met speciale tentoonstellingen over o.a.'De jonge Rembrandt', Er werden vlak voor dit heugelijke herdenkings jaar 'nieuwe' Rembrandts ontdekt en de Nederlandse televisie draaide op volle toeren. Kortom er viel weer veel geld te verdienen aan deze merchandising! En natuurlijk gingen er hele volksstammen op pad om in een tijd van nationale vertwijveling eindelijk weer eens een echt Hollands symbool te kunnen bejubelen!

    Maar laten we een paar dingen enigzins in perspectief plaatsen.Was Rembrandt wel zo origineel? Kwam hij als genie pardoes uit de hemel vallen? Was hij wel de uitvinder van het clair-obscuur en was hij de eerste die de 'affecten' gebruikte in portretten?

    We weten bijna zeker dat Rembrandt nooit in Italië is geweest om de grote 'nieuwe' kunst van zijn tijd te bekijken. Maar ongetwijfeld heeft hij wel de veilinghuizen bezocht waar veel van die kunst over de grens kwam en in zijn nabijheid werd gebracht. Neem bijvoorbeeld zijn vroege zelfportretten   

    En laten we deze dan eens vergelijken met portretten van een jonge Italiaanse meester uit Venetië: Giorgione die ongeveer 2 eeuwen eerder leefde.....

    Die beplaalde diagonaal in de compositie, het opzij kijken met een sterke belichting van één kant, vaak het glimmende harnas en last but not least: de uitdrukking in het gezicht! Deze aspecten in het kleine oeuvre van Giorgione (hij leefde slechts van 1477 tot 1510) was de uitvinding van de Venetiaanse schilders uit die tijd!

    Dit vroege zelfportret van de toen nog 'glad' schilder Rembrandt heeft wederom een soort zelfde vragende blik en met de mond half open als het vorige portret van de jonge Giorgione. Maar heeft dit zelfportret van Rembrandt qua compositie ook niet veel weg van een ander portret van Giorgione?

    Of wanneer wij verder kijken naar de loopbaan van Van Rijn waarin hij een zelfportret schilderde met een houding en uitdrukking van een 'arrivée'  waarin hij een bijna exacte compositie gebruikte als die van de jonge Titiaan (die leefde tegelijkertijd met Giorgione) die het portret van de dichter Ariosto schilderde; bekend als 'de man met de blauw mouw'.

     

    Blijkbaar was dit ook een typische Venetiaanse uitvinding want wij kunnen dergelijke portretten ook vinden bij Giorgione....

     

    Met de lichte arrogante houding van deze heren en het typische 'muurtje' waarop zij leunen kan er toch geen enkele twijfel bestaan over laten we het keurig zeggen: pastiche-eren!?

    Tuurlijk was Rembrandt een uitstekende kunstenaar waar wij Hollanders trots op mogen zijn en ja het 'naäpen is ook van alle tijden en ook legitiem in de kunst maar een beetje historisch perspectief kan toch geen kwaad na al dit jubelen ;-)?!

    Oh ja...wanneer is het overlijdens-jaar van Van Gogh? ;-)

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 71 keer bekeken

  • Last part Summer 2019

    22 augustus 2019

    The last part of my artistic journey through Czech brought me to one of the most beautiful rivers of this part of Bohemia: the Berounka! A splendid quiet river that freely meanders between high rocks at both sides!

    The berounka has a dreamy atmosphere where the water slowly flows and therefore it sometimes looks like a Norwegian Fjord where the surroundig is sharply reflected in the water. Along the shores of the river are many possibillities to sit and draw in the shade and every bent offers new views and motives!

    This colorpencil drawing shows one of the bents of the river where stands a beautiful small Baroque villa reflecting itself in the water. From the 18th/19th century 'Cesky-Kras'and the shores of the Berounka were a popular summer refuge for rich Prague inhabitants.

    In the meantime Autumn is coming near as you can see in the colouring of the trees near the river....

    This rock I drew between showers because as I already told Autumn is coming near and then it will be wet! But therefore this rock got an almost 'Chinese' look to it which became enchanting! So many variations of green made this drawing a long process of making but these wondrous shades are beautifully reached with the hatching method af colourpencils! Layer by layer...

    What makes this area also fascinating for the eye is the fact that from long ago they are mining  here which...

    Lees meer >> | 0 Reacties | 234 keer bekeken

  • Zomer 2019 in Bohemen en MoraviĆ«.

    8 juli 2019

    Dit jaar toog ik wederom samen met mijn vrouw Zuzana naar het warme mooie Tsjechië. Ieder jaar vanaf begin juni verruil ik mijn vaste atelier voor de (flexibele) buitenlucht tot het einde van augustus.

    Drie lange maanden waarin ik de veranderingen in het landschap waarneem en vastleg. Tot nu toe reizen wij steeds door het hele land en verblijven wij enige tijd in bepaalde streken. Vaak zoeken we kleine onderkomen (ubytovani) op plekken waar ik vooral wil tekenen en schilderen. Tsjechië is een uitstekend land om 'en plein-air' te schilderen omdat het een stabiel landklimaat heeft. Daarbij is het land zeer gevariëerd qua soorten landschap. In Noord-Bohemen zijn voor al de grillige rotsformaties

    waar Caspar David Friedrich ook zo van hield.

    In Jeseniky tegen de Poolse grens zijn vooral de ruige bossen met veel naaldbomen.

    In Zuid-Bohemen vind je vooral mooi glooiende heuvels in Sumava met het oude stuw-meer Lipno. Zuid-Moravië kent vele afwisselende gebieden zoals Moravsky kras met haar oude bossen en witte kalkrotsen,

    maar ook het beroemde wijngebied Palava rond Mikulov. Meer naar het oosten in Beskidy begint de bergketen Tatra dat verder doorgaat in Slowakije.

    Meestal begint ieder buitenschilder-seizoen met het geven van onze 'Plein-air schildercursus' schilderenintsjechie.nl die wij telkens organiseren op andere plekken in Tsjechië. Ik geef dan een week of 10-dagen les

    en Zuzana verzorgd dan het ontbijt en de lekkere vegetarische gerechten. Voor deze gelegenheid zoeken wij iedere keer naar authentieke en gezellige accommodaties in interessante schilderachtige streken.

    Deze zomer streken wij neer in het historische plaatsje Dolni Kounice vlak bij de rivier Jhlava. Een plek waar ook zeer veel verschillende schildermogelijkheden aanwezig waren. Het mooiste was wel dat wij verbleven in een eeuwenoud klooster Rosa Coeli

    (geheel gerenoveerd en voorzien van goed verzorgde kamers met douche en toilet en..keukenblokje) vlak naast een 12de eeuwse ruïne van een kerk.

    Dit gehele complex was omzoomd door de kloostertuin vlak aan de rivier. Idyllischer kon het niet! Door de kleine groep onstond er een leike amicale sfeer tijdens het schilderen/aquarelleren...

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 374 keer bekeken

  • Meer blogs >>